Onlangs verscheen Vieux Farka Touré, een redelijk traditioneel album, maar met het verfrissende geluid van Vieux. Het bekende geluid van vader Ali Farka Touré is nog wel enigszins te herkennen, maar eigenlijk heeft zoonlief wel zijn eigen draai gevonden en tilt hij de traditionele desertblues naar het niveau van de 21e eeuw. Niet lang na dit album verscheen ook Ufos over Bamako, de geremixte versie van het album. En die klinkt lekker! De originele muziek vormt de basis, met daar omheen een zachte deken van jazzy, lounge-achtige klanken en moderne beats. Hypnotiserend.

Sinds zijn kindertijd was Vieux Farka Touré sterk geïnspireerd door de muziek die zijn vader Ali Farka Touré maakte. Hij groeide op in Bamako, maar ook in Niafunké, het dorp van zijn vader in de woestijn. Vieux ontwikkelde een sterk talent voor het spelen van drums en calebas. Maar vader Ali maakte zich zorgen over de muzikale gaven van zijn zoon. Hij had zelf behoorlijk wat tegenslag ondervonden tijdens zijn langdurige carrière en in de muziekindustrie in het algemeen. Hij wilde simpelweg niet dat zijn zoon dezelfde teleurstellingen te verwerken kreeg. Hij verbood zijn zoon daarom muziek te spelen en vond dat hij maar soldaat moest worden. Vieux, even eigenwijs als zijn vader – Farka, de middelste naam van beiden, betekent ‘ezel’ -, begon in het geheim met Ali’s muziek mee te spelen, vastbesloten zijn muzikale aspiraties voort te zetten.
In 1999, Vieux is inmiddels een jongeman, besluit hij het heft in eigen handen te nemen. Hij begint een opleiding tot muzikant in Bamako, daarbij openlijk zijn vader in het harnas jagend. Daar vond Vieux zijn roeping, leerde er gitaar spelen en begon zijn eigen muziek te componeren. Tegen de tijd dat hij de opleiding verliet, was hij al een lokaal bekende gitaarvirtuoos. Hij was zelfs bijna in staat zijn vaders muziek precies na te spelen. Het gerucht ging al snel dat Ali’s opvolger was opgestaan. Het nieuws was ook niet onopgemerkt gebleven bij Toumani Diabaté, de wereld’s bekendste koraspeler. Vieux kwam in diens gezelschap terecht en overtuigd van Vieux’ talent sprak hij met vader Ali, die uiteindelijk accepteerde dat Vieux voor de muziek had gekozen. Vieux had veel succes en speelde in Frankrijk en Zuid-Afrika en begon zelfs zijn vader op de gitaar te begeleiden. Zijn composities introduceerden een nieuw geluid en moderne invloeden in de traditionele desertblues van het noorden van Mali.
Het was inmiddels tijd voor een eigen album. Hij nam daarvoor contact op met een oude vriend die hij nog kende van de opleiding in Bamako, de Amerikaan Eric Herman. Hij was producer en beiden gingen snel aan de slag. Toumani Diabaté produceerde ook twee nummers voor het debuutalbum maar in de tussentijd werd vader Ali steeds zieker. Ali’s laatste opnames maakte hij voor zijn zoon, daarmee zijn definitieve goedkeuring gevend over de muzikale carrière van Vieux. Ali had officieel de fakkel aan Vieux doorgegeven...

Twee albums dus, Vieux Farka Touré en Ufos over Bamako, die beiden meer dan de moeite waard zijn. Ik denk dat we nog veel van Vieux Farka Touré zullen horen...