Twee jaar geleden werden we verrast door de release van een album van Victor Démé uit Burkina Faso, een land waar we doorgaans niet veel van horen op muzikaal gebied. Nog specialer was het feit dat de man al achterin de veertig was en dat dit zijn debuutalbum betrof. Na al die jaren van spelen op lokaal niveau was er ineens het internationale succes. Maar Victor bleef met zijn voeten op de grond. Van de opbrengst van het album liet hij zijn dochters terugkeren naar Burkina Faso en werd zijn huis van stromend water voorzien.

Vooruitgang
Ten aanzien van het eerste album Victor Démé uitte ik de kritiek dat het niet echt verrassend was en erg leek op andere Manding-muziek. Ik denk niet dat Victor die opmerkingen ter ore is gekomen, maar feit is wel dat het nieuwe album Deli anders, vernieuwender en gevarieerder is geworden.
Veel van die vernieuwing is te danken aan de inbreng van verschillende instrumenten, zoals accordeon en viool. Maar ook laat Démé op het album veel meer van zichzelf horen. Keeba Sekouma en Mais Ou Sont Les Dollars verwijzen naar zijn kennelijke liefde voor filmmuziek en Bainaba en Sina hebben een grote emotionele lading.

Victor Démé is een artiest met het hart op de goede plaats. Geen dure auto's en grote huizen, maar een verbondenheid met het leven zoals we dat ook kennen van bijvoorbeeld Ali Farka Touré. En dat dwingt respect af bij collega's als Femi Kuti, die op het album een stukje meeblaast.