De jonge Tshala was al gek op dansen en ze vermaakte het hele dorp met haar unieke talent. Terwijl ze opgroeide dacht ze er echter nooit over om zangeres te worden. Dat veranderde plotsklaps toen ze eenmaal in Kinshasa kwam te wonen. Ze werd daar danseres bij M’Pongo Love, waar ze een groot bewonderaar van was en ze ontdekte haar eigen vocale talenten. Al snel werd ze door haar dorpgenoten en anderen ’Queen of the Mutuashi’ genoemd. Met haar sensuele dansen betoverde ze de mannen en bracht ze de vrouwen tot afgunst.
Er werden twee singles uitgebracht in Zaïre. Wetende dat Ivoorkust hèt muzikale middelpunt van Afrika is, probeerde ze daar nog meer voet aan de grond te krijgen. Ze ging samenwerken met Jimmy Hyacinthe. Die samenwerking had succes: met Amina maakte ze een internationale doorbraak en toonde ze aan dat Zaïre meer te bieden had dan louter soukous. Ook in Europa oogstte ze succes, zonder de verbinding met haar muzikale achtergrond te verbreken.

Deze cd heeft een behaaglijke uitstraling. Er wordt veel teruggegrepen naar wat eigenlijk de oorsprong is van de soukous: cubaanse klanken en de zuidamerikaanse rumba. Toch blijft de dansbaarheid het belangrijkste ingrediënt van de muziek van Tshala Muana en vooral het laatste nummer van deze cd, Banda Yango, spettert zoals het bij soukous behoort te zijn. De wereldberoemde Papa Wemba schreef een nummer voor deze cd en het produktiewerk was in handen van eveneens wereldberoemde Ibrahima Sylla. Door zijn toedoen heeft de cd een zeer internationale uitstraling gekregen.
Leuke cd, u heeft gegarandeerd een gezellige avond.