Het album Dor De Mar is alweer het vijfde van de Kaapverdische Tcheka. Hij lijkt ermee op de eerder ingeslagen weg verder te gaan. De vrij ingetogen batuque-stijl maakt zijn muziek prettig om naar te luisteren en doet een beetje denken aan de muziek van de Kameroenese Blick Bassy, maar dan anders.

Melancholische teksten
Tcheka is een typische singer-songwriter die zijn zang zelf begeleid, met de gitaar. Zijn gitaarspel is eerder ritmisch dan melodieus en geeft de muziek een bepaalde zacht-voortstuwende kracht. Daarbij komen nog de bijdragen die gastmuzikanten als de trompettist Antoine Illouz en de bekende accordeonist Regis Gizavo uit Madagascar leveren. Deze melancholie sluit goed aan bij de teksten op deze plaat.

De zee
Onder de voortkabbelende melancholiek gaat namelijk iets schuil dat Tcheka kwijt moet. Behalve over het dagelijks leven op de Kaapverdische Eilanden en de typische liedjes over het harde bestaan van eilandbewoners gaat het op dit album namelijk nadrukkelijk over de zee. Of beter, de natuur om het eiland heen die we eigenlijk met zijn allen zouden moeten koesteren voor onszelf en het nageslacht. Het is alsof Tcheka het lijden van de zee aanvoelt en dat verklaart de titel. En met een waarschuwende vinger op de hoes lijkt hij zijn publiek daarop aan te willen spreken.