Onder leiding van Mbenza bestaat de band onder andere uit zanger Wuta Mayi en bassist Flavien Makabi, die vroeger speelden in Franco's OK Jazz, alsmede leden van Les Quatre Etoiles en Kekele. De gelegenheidsformatie noemt zich voor dit album Ensemble Rumba Kongo en samen eren ze de grote meester door een aantal van zijn beste nummers te spelen en Franco's devies hoog te houden: 'On entre OK. On sort KO!'.

Franco leeft voort
De Congolese rumba heeft sinds de zestiger jaren een enorme ontwikkeling en verandering doorgemaakt, maar de stijl van Franco weet door zijn authenticiteit nog een grote schare liefhebbers aan zich te binden. En terecht. De muziek straalt een rust uit, die je niet meer tegenkomt in de Congolese en zeer commerciele soukous en ndombolo van vandaag de dag. De populariteit van deze 'back to the basic'-aanpak is wel te verklaren, butien het feit dat het gewoon hot is. Er zit wellicht ook wel een groot stuk melancholie bij en een verlangen naar een onbekommerde tijd. Franco's tracks van minstens vier minuten lijken eeuwig voort te kabbelen. Hij heeft enorm veel opgenomen en eerder dit jaar heeft men een succesvolle verzameling samengesteld van de eerste 25 jaar. Nooit compleet, maar toch... Een ode aan deze superster wordt altijd gewaardeerd en is altijd op zijn plaats.

Syran M'Benza
Gitarist Syran M'Benza werd in Kinshasa geboren in 1950. Hij begon zijn muzikale carrière toen hij achttien jaar was. Terwijl hij nog op school zat, sloot hij zich aan bij veel verschillende bandjes in de hoofdstad. Lovy du Zaire was de band waar hij de bekende Vicky Longomba (vader van Awilo) ontmoette. Op dat moment besloot Syran om professioneel muzikant te worden.
Hij bleef niet in Congo – toen nog Zaïre –, maar vertok naar Togo en Ivoorkust in West-Afrika. Hij maakte er zijn eerste solo-album, maar hij vertrok een paar jaar later weer. Hij ging naar Europa, waar hij veel met verschillende producers werkte, waaronder de bekende Ibrahima Sylla van Syllart. In Parijs vormde hij Quatre Etoiles du Zaire in het begin van de jaren tachtig. Het was een tijd van succes en de band was één van de pijlers van de zeer populaire Europese interpretatie van de Congolese soukous, die vooral onder Europese Afrikanen favoriet is.
In 2000 werd hij door Sylla benaderd om muziek te gaan maken die terugging naar de oorsprong van de Congolese muziek, met akoestische gitaren en accordeon. De nieuwe groep, Kekele, bestond behalve uit Syran zelf uit Papa Noel Nedule en een viertal gepassioneerde zangers. Het eerste album vormde een zeker risico. Men was er niet zeker van of het afwijken van de enorm populaire ndombolo in Kinshasa aan zou slaan. Maar het geluid van de Congolese gitaar-veteraan sloeg aan. De perfecte persoon voor een hommage aan een van de grootste namen uit de Afrikaanse muziekgeschiedenis dus.
Een zeer goede ode aan het geluid van onbekommerd Afrika en perfect de juiste sfeer en snaar weet te raken.