Simphiwe Dana wordt de muzikale dochter van Miriam Makeba genoemd, hoewel naar mijn oordeel de laatste wat meer Afrikaans geluid brengt dan Simphiwe. Desalniettemin sleepte ze al een indrukwekkend aantal prijzen in de wacht, in Zuid-Afrika. Album of the Year, Artist of the Year, Best Female Artist, Best Contemporary Jazz Album en Best Vocal Jazz zijn enkele pretentieuze titels van waardering en bovendien is ze genomineerd voor de BBC 3 World Music Awards 2008. Dana toerde met veel succes door Duitsland en Italie voor uitverkochte zalen. Bovendien was ze al op de Nederlandse tv te zien.

Geboren in 1980 in Transkei aan de Oost-Kaap begon ze al op jonge leeftijd liedjes te zingen. Toch is ze grafisch ontwerpster van beroep, hoewel muziek zich beter leent voor wat zij te vertellen heeft. Ze woont nu in Johannesburg, maar weet door haar jeugd tot in de details wat onrecht is en heeft oog voor sociale misstanden in de Zuid-Afrikaanse samenleving van vandaag de dag. Ze schrijft en zingt haar eigen werk, met een grote bevlogenheid. En dat levert een bijzonder geluid op, zeker in combinatie met haar geboortetaal Xhosa. En dat maakt de muziek er alleen maar interessanter op. De teksten op dit tweede album The One Love Movement on Bantu Biko Street zijn geëngageerd en gaan over het leven.

Goede plaat, maar het had wat mij betreft een vleugje meer Afrika mogen bevatten.