De geboorte van een rebel
De nummers op deze nieuwe cd Many Things zijn ware muzikale schatten. Nummers die je tot dansen bewegen, maar feitelijk meer tot nadenken aanzetten. Niemand kan er omheen dat het hier gaat om een muzikant die al jarenlang met afrobeat bezig is, de vermenging van jazz met de bekende highlife-muziek uit Ghana en Nigeria waar vooral Fela Kuti zo bekend mee geworden is.
En dat is zacht uitgedrukt. Niet alleen lijkt Seun qua uiterlijk erg op zijn vader, ook blijkt hij over hetzelfde eigenzinnige karakter als papa te beschikken. Al toen Seun acht jaar oud was, kwam hij bij Egypt 80, de band van zijn vader. Seun smeekte zijn vader min of meer om ook te mogen zingen, toen Fela en Egypt 80 in Harlem Apollo een optreden deden. Hoewel Fela er nog niet echt in geloofde, deed Seun dat wel en sindsdien is hij bij de band gebleven. Sterker nog, hij heeft Egypt 80 min of meer van zijn vader overgeërfd.
Seun, uit te spreken als sjehoen, is een verkorting van zijn Yoruba-naam Oluseun, dat ’God heeft goede dingen gedaan’ betekent. Ironisch genoeg draagt hij dezelfde naam als de gezworen vijand van de familie, president Obasanjo. Al ruim voordat deze de macht greep overviel hij met een grote groep militairen de residentie van Fela, The Independent Republic of Kalakuta. Bij deze overval kwam Seun’s grootmoeder Funmilayo, mensenrechtactiviste en feministe om het leven. Sindsdien is het niet meer goed gekomen tussen de familie en de overheid. Die overheid vormde de inspiratie voor de vele obscure platen van Kuti. De muzikanten van Egypt 80 en Seun wonen overigens nog steeds op dat compound.
Seun heeft een tijd muziek gestudeerd in Engeland, net als zijn vader. Maar dat heeft niet bijzonder veel bijgedragen aan hoe de Kuti’s muziek maken. Een saxofoon-virtuoos is Seun evenmin als zijn vader ooit geworden. Maar dat is eigenlijk niet belangrijk. De belangrijkste invloed en gedrevenheid komt natuurlijk van zijn eigen familie, maar het orchestrale van de muziek van Seun horen we ook terug in die van de even eigenzinnige George Clinton.

Volharding
Anders dan je zou denken wanneer je de nummers op deze cd hoort, zijn het allemaal eigen composities van Seun. Het begint al goed. In het eerste nummer van de cd wordt samengevat waar het regime van Obasanjo eigenlijk om draaide: prachtige bruggen bouwen, maar de mensen moesten eronder wonen. Afgezien van het erotische Fire Dance is elk nummer een hoofdstuk van een pamflet tegen corruptie en de onverschilligheid van veel Afrikaanse leiders. En Seun’s pijlen missen nooit hun doel, daarvoor heeft hij ook de Yoruba-naam van zijn vader overgenomen: Anikulapo. Het betekent ’de dood is in mijn beweging’ en het staat voor dezelfde militante aanpak als we van Fela gewend zijn.
Het kan verrassend overkomen hoe Seun met Egypt 80 kan samenwerken. De band bestaat immers al meer dan dertig jaar en Seun is wat dat betreft nog jong. Maar het geheim zit hem in het feit dat ze al meer dan 25 jaar samenspelen, iedere dag. The Shrine, de club die Fela oprichtte, is nog elke avond de plek waar de band optreedt en repeteert. Dit straalt een sterke volharding uit, iets dat we niet vaak meer horen en zien in muziek van deze tijd. Deze onstopbare drang tot optreden is er misschien ook wel de reden van waarom er nu pas een eerste cd van het gezelschap verschijnt.

Seun live
En een optreden in een zaal of tijdens een festival is feitelijk niet anders dan wat je op de plaat of op Kalakuta zult horen. Het bruist onverminderd, als een stoomtrein die niet te stoppen is. Afgelopen jaar deden ze hun eerste toernee in Amerika, maar de muzikanten kregen pas een visum nadat Barack Obama tussenbeide kwam. Een concert in Chicago was zo’n groot succes, dat honderden uitgelaten bezoekers het podium besprongen en de mensen van de organisatie een nachtmerrie bezorgden. De organisator van het concert verklaarde dat het het beste concert van zijn leven was...