Gelukkig brengen Pepe en zijn Empire ook met enige regelmaat cd’s en video’s uit. Al sinds de jaren ’70 zijn nieuwe nummers van de ster gegarandeerde hits in de Afrikaanse hitlijsten. Pepe Kalle maakt rumba (de term ‘soukous’ doet hem onrecht aan), maar niet zoals we die kennen van andere groepen. In populariteit kan hij zich voegen bij Koffi Olomide, Papa Wemba, Zaïko en andere generatiegenoten. De Empire Bakuba-stijl klinkt echter wat rauwer dan de meeste Zaïrese muziek. Op zijn recente hit-album Gardez votre souffle werkte Pepe onder andere samen met Shora Mbemba die een stevige percussiebodem aanbracht. Toch wel wat anders dan zo’n Parijse synthesizerbeat. De video’s van Pepe Kalle zijn bekend door het optreden van twee dwergen die de nieuwste dansen opvoeren (Pepe kan door zijn omvang en gehandicapte been niet zelf dansen).
Terwijl Pepe in Kinshasa wacht wat er komen gaat, verschijnt deze week in Parijs zijn nieuwste cd. Merci maman bevat acht titels, waarvan een aantal ons bekend in de oren klonk. Het nummer Tika muana verscheen eerder op de cd Pon na moun paka bougé. Voor de gelegenheid is het opnieuw opgenomen. Ook Bonne anneé verscheen al eerder op cassette en wellicht cd. De produktie is weer bijzonder rauw en klinkt op sommige momenten alsof de geluidstechnicus het volume te ver in het rood heeft gestuurd. Maar dat maakt het onderscheid tussen Pepe’s stijl en de beschaafde gladde rumba van Koffi en de zijnen. De meeste nummers zijn wederom van topkwaliteit en net zo geschikt voor de dansvloer als Pepe’s recente hit Don’t cry Dube (Clap your hands!). De cd-hoes vermeldt dat Merci maman ook op video verkrijgbaar is. Beiden zijn voorlopig alleen via import verkrijgbaar, maar Boudisque in Amsterdam had de cd zo op voorraad.
Deze recensie verscheen eerder in de papieren editie van de Nieuwsbrief van Afrika-Stichting de Baobab.






















Merci maman – Pepe Kalle























23 november 2011
26 september 2011










