De zanger die zijn carrière begon in de jaren ’70 met de groep Zaiko Langa Langa, toen een van de meest spraakmakende groepen van Kinshasa, heeft een imposante carrière achter de rug. Al in de tijd van Zaiko viel Papa Wemba op om zijn bijzondere, enigzins schel klinkende stem. Toen hij Zaiko verliet om zijn eigen groep op te richten werd duidelijk dat hij niet van plan was om als de zoveelste Zaiko-kloon verder te gaan. Viva la musica ontwikkelde een eigen geluid en vormde een uitstekende scholing voor de nieuwe generatie Zairese musici, waaronder recentelijk de zangers Reddy Amisi en Gloria Tukhadio. In de jaren ’80 stond Papa Wemba bekend om zijn excentrieke en peperdure kleding, zoals voorgeschreven door de SAPE (Société Aux Personnes Elégants) beweging. Later nam hij publiekelijk afstand van de hem opgelegde titel van ’koning van de sapeurs’, maar nog steeds kunnen we Papa Wemba aantreffen in een Yamamoto-blouse van een paar honderd gulden. De afgelopen tien jaren hebben hem veel succes gebracht. Na een contract met Real World bespeelde Papa Wemba zalen over de hele wereld en zijn recente cd’s hebben het allemaal goed gedaan in zowel Afrika als Europa en de VS. Na een op de westerse markt gerichte solo-plaat, een voortreffelijk album met Viva la Musica in 1995 en een samenwerking met Koffi Olomide afgelopen jaar weten de Mzee en zijn vrienden ons wederom te verrassen.

Hors serie
De omslag van de nieuwe cd Nouvelle écriture is vormgegeven als krant: nieuwe editie, 1997, hors serie staat er te lezen. Het andere nieuws uit Congo: net zoals we de afgelopen maanden aan de buis gekluisterd zaten om niets van de strijd in Zaïre te missen, zo kunnen we nu niet genoeg krijgen van dit magazine. De pagina’s binnenlands en buitenlands nieuws zijn allemaal gedecoreerd met kranteknipsels van recensies over de muziek van Viva la Musica. Maar wie een terugblik op de carrière van Papa Wemba verwacht komt bedrogen uit.
Nouvelle écriture gaat verder in de traditie van Pole position uit 1995: bijzonder inventieve rumba waarin geen concessies aan de commercie worden gedaan. Papa Wemba en Viva la Musica onderscheiden zich van veel andere Congolese groepen door niet op de soukoustrein te springen. Hun nummers zijn dansbaar, maar een Viva la Musica-cd dendert nooit 74 minuten lang op 220 km/u voort. De muzikale arrangementen van o.a. Maïka Munan laten veel subtiele ritmewijzigingen toe. In combinatie met Papa Wemba’s kunst om mooie melodieën te schrijven levert dit wederom een bijzonder boeiend geheel op. Natuurlijk staan er op Nouvelle écriture geheide hits zoals Saï saï dat een waardige opvolger is voor Kaokokokorobo. Daarnaast wordt er wat geëxperimenteerd met salsa (met Tito Puente op trompet), zijn er traditionele ritmes te horen en ook Papa Wemba heeft op een nummer een rapper in huis gehaald.
Ook de andere artiesten uit de Viva la Musica-stal zijn het beluisteren waard. Twee jaar geleden scoorde zanger Gloria Tukhadio een hit met zijn Rue des amoureux en de cd’s van Reddy Amisi behoren tot de huidige favorieten van veel Congolezen. We hopen natuurlijk dat Viva la Musica dit najaar weer in Nederland komt, wellicht in de AMP in Amsterdam waar de afgelopen tijd veel Congolese vedettes zoals Felix Wazekwa en Alain Makaba optraden.