Abdoulaye Laye M’Boup was een van de eerste die de traditionele Wolof-melodieën in het moderne pop-genre durfde te introduceren. Zijn naam is nog steeds bekend in Senegal, maar van het leven de man zelf is weinig bekend. Terwijl andere artiesten uit zijn tijd een levendige rij van anekdotes achterlieten, hult M’Boup’s leven zich in een waas van mysterie.
Geboren in een griot-familie kwam hij in 1964 bij Sorano, Senegal’s nationale theater (de tweede cd van Dakar Sound bevat muziek van deze groep), waar hij een van de lead-zangers werd. Eind jaren zestig kwam hij bij de Rio Band de Dakar, een band die Afro-Cubaanse muziek maakte, zoals zoveel bands uit die tijd. Laye werd een popster, maar het was voor populaire muzikanten in die tijd niet de gewoonte om naast zijn schoenen te lopen. Hij was geen artiest die na het spelen zijn geld pakte en vertrok.
Orchestre Baobab werd in 1970 geformeerd om te spelen in de splinternieuwe Baobab-nachtclub, samen met muzikanten die later een belangrijke rol in de Senegalese muziekscene zouden gaan spelen. Sommige sterren van toen zijn ook nu nog bekend. Meest bekende voorbeeld is misschien wel Thione Seck.
De cd werd in ’70-’71 opgenomen in deze ooit zo populaire nachtclub.
Laye M’Boup overleed bij een fataal auto-ongeluk in 1974.
Hij was toen en is nu nog een leermeester en voorbeeld voor vele Senegalese artiesten. Velen van hen hebben dan ook wel een of meerdere hommages aan hun ’geestelijk vader’ gewijd. Sommige tracks op deze cd werden ooit gecovered door vele artiesten, variërend van Touré Kunda tot Ismael Lo.
Een uniek muzikaal monument, het voegt weer een stukje toe aan de kaart van het rijke verleden van de Senegalese popmuziek.