Mulatu Astatke staat bekend als de vader van de Ethio-jazz en werd geboren in het West-Ethiopische stad Jimma. Mulatu volgde een muzikale opleiding in Londen, New York City en Boston, waar hij de eerste Afrikaanse student was aan de Berklee College of Music. Later combineerde hij zijn jazz-invloeden met traditionele Ethiopische muziek, maar hij is toch vooral bekend van de vibrafoon, zijn specialiteit. Hij schreef in het verleden ook veel nummers voor artiesten uit de regio, waaronder Mahmoud Ahmed.

Smaak naar meer
Na zijn recente en veelgeprezen samenwerking met de Britse band The Heliocentrics, is Mulatu Steps Ahead het nieuwste album van Mulatu Astatke. Hij gaat verder op de ingeslagen weg van de bijzondere versmelting van de westerse jazz met het sterke Ethiopische geluid. Deze sound ontwikkelde hij in de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw.
Voor dit nieuwe album werkte hij dus weer samen met leden van The Heliocentrics, die zeer geïnspireerd zijn door de funk van James Brown, maar vooral ook door de typische jaren zeventig-sound uit Ethiopiè, zoals we die tegenkomen op de succesvolle Ethiopiques-reeks. Maar ook speelden er tijdens de laatste sessies in Londen Afrikaanse muzikanten mee. Inspiratie komt duidelijk uit alle richtingen.

Authentieke verhalen
Los van deze samenwerkingen staat ieder nummer vooral voor zichzelf en vertelt het zijn eigen verhaal. The Way To Nice kunnen we zien als zo'n verhaal. Het werd geschreven en gearrangeerd in de toerbus tijdens Mulatu's recente toernee door Frankrijk. 'Luisterend naar dit nummer maak je een lange reis, pratend en denkend', vertelt Mulatu, 'het is geïnspireerd door de vele mooie plaatsen aan de kustweg rond Nice'. Op de track Assosa horen we invloeden van traditionele muziek van de Assosa uit het noordwesten van Ethiopiè en Mulatu's Mood is een opnieuw opgenomen track van een kleine twintig jaar oud, nu opgezweept door een West-Afrikaans highlife-arrangement. Mulatu: 'Ik wilde dit nummer mengen met West-Afrikaanse stijlen en daarbij de prachtige klanken van de kora laten horen'. Boogaloo en I Faram Gamni I Faram zijn eveneens opnieuw opgenomen nummers, maar sterk opgefrist. Voorschrijdend inzicht zouden we het kunnen noemen.
De bonustrack op dit album, Derashe, is een ander nummer dat een eerbetoon is aan een andere etnische groepering in het zuiden van Mulatu's vaderland. Het interessante hieraan is dat de technieken die de Derashe gebruiken om muziek te maken, terug te vinden zijn in de klassieke composities van Debussy en in de jazz van Charlie Parker. 'Er is veel gediscusseerd over hoe deze muziek zich ontwikkelde, maar de Derashe speelden het al eeuwen. Het is een vrij onbekend verhaal,' aldus Mulatu. Waarvan akte.