En opeens was er in 1987 een Afrikaanse artiest die het lef had om een zeer westerse plaat te maken. Het werd een mengeling van de traditionele West-Afrikaanse griot-zang, met traditioneel instrumentarium en moderne Europese dansmuziek van die tijd. Akwaba Beach met de single Yeke Yeke was duidelijk gemaakt voor de westerse markt, maar had toch duidelijk een eigen Afrikaans geluid. Hij was zeer populair in de hele westerse wereld en in zekere zin heeft deze plaat de weg verder geëffend voor meer West-Afrikaanse artiesten, zoals zijn goede vriend Salif Keita en Youssou N’Dour.
In 1990 maakte hij een nieuwe cd, Touma, op dezelfde leest geschoeid. Het is opvallend dat deze cd Tatebola eigenlijk zo naadloos aansluit bij Akwaba Beach.
Hoewel de muzikale begeleiding (vooral de beat) heel modern is, is Mory’s muziek geenszins vervreemd van zijn Afrikaanse roots. In tegenstelling tot bekende Afrikaanse producties als Firin’ in Fouta van Baaba Maal (1994) en N’ssi n’ssi van Khaled (1993) weet Mory een perfecte mix te creëren tussen Afrikaans en Europees. Vooral bij Baaba Maal overheerst de Europese inbreng.
Toch is Mory Kanté van oorsprong traditioneel muzikant en is hij meester in het bespelen van de kora en de balafon. Behalve als zanger is hij dus ook als zodanig op deze cd te horen. Tussen Touma en deze laatste zijn nog enkele traditionele cd’s gemaakt en speelt hij tevens als muzikant op diverse traditionele producties zoals Kankan Blues van zijn neef Kanté Manfila. In het achtergrondkoor zingt Mory’s nicht Djanka Diabaté, die op haar beurt ooit een duet zong met Manfila.

Mory werd geboren in Kissidougou in Oost-Guinee. De muziek zat in de familie en Mory leerde al vroeg balafon spelen. In het begin van de jaren zeventig werd hij de tweede zanger van de Rail Band du Buffet Hôtel de la Gare uit Bamako. Het was in deze periode dat Mory kora leerde spelen. Hij werd al gauw als artistiek rivaal van Salif Keita gezien, die de eerste zanger van de band was. Toen Salif voor een tijd het land uit was, had Mory het roer overgenomen. Toen Salif terugkwam was de Rail Band één van de populairste bands van Mali geworden. Salif verliet de band en ging zingen bij Les Ambassadeurs, destijds de grote concurrent van de Rail Band. De rivaliteit werd hierdoor alleen maar vergroot. Volgens de overlevering is de verhouding tussen die twee sindsdien behoorlijk bekoeld, maar een aantal jaren geleden beweerde Salif dat dit allemaal onzin was en dat hun verhouding buitengewoon broederlijk is.
Voordat Mory in de tachtiger jaren naar Parijs verhuisde, was hij na de Rail Band in eigen land vooral beroemd vanwege zijn virtuoze koraspel.
De geschiedenis die volgde is bij iedereen bekend...