Mokoomba's eerste sprong naar bekendheid is vergelijkbaar met die van de band Body Mind & Soul, die we een kleine twee jaar geleden recenseerden. Body Mind & Soul won de Music Crossroads Southern Africa InterRegional Festival in 2007, Mokoomba won het in 2008.

Respect voor de Zambezi
De naam van de band is niet zomaar gekozen. Het drukt de bewondering uit dat de Tonga uit Noord-Zimbabwe hebben voor de rivier de Zambezi. Het is hun bruisende inspiratiebron. De zes-koppige band zingt ook in het Tonga, een van de minder bekende talen en culturen van Zimbabwe, en versmelten keyboard, percussie en drums, ritme en basgitaar met een dynamische variatie van typische Tonga-instrumenten als de jemba (drums), fluit en bel alsmede een scala aan andere inheemse instrumenten.
De groep werd gevormd als Koomboka in 2001 en werd een bekende naam in de regio van Victoria Falls. Ze namen een paar jaar later hun eerste album op in Harare. Wanneer de groep hun naam veranderde is niet helemaal bekend, maar zeker is wel dat het tegenwoordig onmogelijk is om voorbij te gaan aan Mokoomba. Ze zijn een belangrijk onderdeel geworden van de Zimbabwaanse muziekscene.

Het festival
Maar voordat de band het eerdergenoemde festival won, vielen ze al op tijdens voorrondes in Bulawayo en konden ze als zodanig hun land vertegenwoordigen in Lilongwe, Malawi, waar het festival dat jaar plaatsvond. De band oefende veel en ze waren goed voorbereid en overtuigd van hun overwinning in 2008. De festivaljury was onder de indruk van hun overtuigende presentatie en sterke muzikale en vokale prestaties. Ze wonnen de eerste prijs, die bestond uit een Europese toernee en professionele begeleiding voor een internationale carrière. Ook hebben ze bij het winnen de aandacht en ondersteuning gewonnen van instellingen als Sida en Unesco.

Vooruitgang
Inmiddels is de band nog druk bezig met een internationale toernee, waarbij ze onder andere het bekende Afrikafestival in Hertme zullen aandoen. Hun nieuwste album, getiteld Kweseka, is hun volgende stap op weg naar bekendheid. Hoewel het album vooral een showcase lijkt te zijn, want het is niet te koop, geeft het een bijzonder professionele indruk van waartoe ze in staat zijn. Typisch Afrikaans, met een duidelijke en behoorlijk grote dosis Congolese invloeden. De nummers gaan over de lokale problemen als Aids, maar ook over de liefde. Kwalitatief sterk album, dat het verdient om in de schappen van de betere cd-handelaar te staan.