Dit album Phola is zijn vijfendertigste album en bestaat uit een verzameling van een ontspannen mix van jazz, r&b, Afro-beat en muziek uit de townships. Van uitbundige instrumentals als Mwanayu Wakula en Moz (een nummer dat vergelijkbaar is met zijn grote doorbraak uit 1968 Grazing in the Grass), via ontroerende nummers als Ghana, Bring It Back Home naar het autobiografische Sonnyboy. Masekela heeft nog steeds het jeugdige enthousiasme als vroeger, hoewel hij de zeventig inmiddels is gepasseerd.

Met de tijd mee
Hugh Masekela staat erom bekend dat hij met zijn tijd meegaat en de kansen grijpt die hij kan. Als kind was hij al een grote liefhebber van vooral jazz. Het drama in Sharpeville in 1960 zorgde ervoor dat hij het land verliet en in Londen terecht kwam. Miriam Makeba, die al een zekerre bekendheid in Amerika had, haalde hem over naar Amerika te komen en introduceerde hem op de Manhattan School of Music in New York, waar hij een muzikale studie kon beginnen. Uiteindelijk bleek er meer tussen Miriam en Hugh te bestaan dan muzikaliteit en enkele jaren later trouwden ze, om drie jaar later weer te scheiden.
Het gaat wat ver om Hugh's gehele carrière te beschrijven – als het uberhaupt zou kunnen – maar waar het op neer komt is dat zijn invloed op met name de zwarte muziek van Amerika behoorlijk groot is te noemen. Hij werkte intensief samen met Herb Albert en ontmoette begin jaren zeventig Fela Kuti in Nigeria en was betrokken bij diverse bands in Ghana, vanaf dat moment zijn nieuwe woonplaats. Diverse platenlabels zijn door hem opgericht, in Amerika en Afrika. Hij toerde met Paul Simon en was mede-verantwoordelijk voor de succesvolle Broadway-musical Sarafina.
Nadat in Zuid-Afrika Mandela was vrijgelaten en de apartheid officieel afgeschaft, kon Hugh terugkeren naar zijn vaderland. En Masekela gaat door met zijn zeer drukke en creatieve leven en blijft zijn boodschap van 'peace, harmony and unity throughout the world' verkondigen.

Samenwerking
Het nieuwe album Phola kwam net als zijn eerdere werk onder andere tot stand dankzij medewerking van vele anderen. Masekela was dan ook blij om met de jonge producer en multi-instrumentalist Erik Paliani te kunnen samenwerken. 'Nadat ik van het werk hoorde dat hij gedaan had met de muziek van andere artiesten, en ook zijn gitaarspel had gehoord waarmee hij diverse artiesten tijdens live-optredens had begeleid, was ik ervan overtuigd dat Erik de juiste persoon was voor dit project', zegt Hugh. 'Erik en zijn muzikale partner Ezra Erasmus waren gericht op het creëren van een rustige muzikale astmosfeer met onbeperkte ruimte. Ze zijn beiden bovendien meesters in elke denkbare soort muziek en ze werkten er met het grootste respect en toewijding aan.' Hugh voegt toe, 'Erik en Ezra streefden er bovendien naar om me te begeleiden zonder dat hun eigen visies op wat het zou moeten zijn het beïnvloedde. De kwaliteit die ik probeerde te brengen was de eenvoud, toegankelijkheid, eerlijkheid, transparantie, goed spel en ongecompliceerd bewustzijn.'
Dit nieuwe en ontspannen album is een goede reden om ouder werk van de meester weer eens opnieuw te gaan beluisteren en te constateren hoe vernieuwend Hugh Masekela iedere keer weer is.