In mei 1984 werd er in Frankrijk een Malinese zanger ontdekt (voor de westerse markt uiteraard, want in zijn vaderland was hij al een bekende artiest) en zijn eerste lp was twee jaar later de best verkochte Afrikaanse plaat in Nederland. Die artiest was Zani Diabaté en zijn band The Super Djata Band. De muziek die hij speelde was zowel authentiek als nieuw en verfrissend. Bij het voor het eerst beluisteren van de nieuwe cd van Habib Koité was het Zani Diabaté waaraan me zijn muziek deed denken. Zani en zijn band vermengde eveneens traditionele Bambara-klanken met moderne muziek. Het resultaat was een buitengewoon swingend geheel en met Habib Koité en zijn band is er voor Zani Diabaté een waardig opvolger gevonden. Habib Koité komt uit een griotfamilie en met een zingende moeder was zijn toekomst eigenlijk al bepaald.
De cd verveelt eigenlijk geen moment, omdat de nummers onderling van elkaar verschillen. Kortom, een aanrader.
Het is vooral de laatste paar jaar dat Westafrikaanse muziek in het westen aan populariteit aan het groeien is. Die trend werd eigenlijk ingezet door Mory Kanté, die de muziekstijl van de griots in het westen voor het grote publiek wist te introduceren. De muziekstijl die Habib speelt is dan ook het meest te vergelijken met een mengeling tussen Oumou Sangaré en Kanté Manfila, zo langzamerhand ook geen onbekenden in het westen.