Van The Supreme Eagles naar Super Alligators
Voordat Guelewar werd gevormd was Laaye N’Gorn, de zanger van de band, al een van de meest gevierde artiesten van Gambia. Hij was het centrale figuur in de band The Supreme Eagles, die in het begin van de jaren zeventig de huisband en hoofdact vormden van de bekende The Bambo No.1 Night Club. Hun optredens zorgden voor een succesvolle periode van deze uitgaansgelegenheid en in ruil voor het succes zorgde de clubmanager ervoor dat het gezelschap over goede instrumenten kon beschikken.
Ze veranderden de naam van de band naar Super Alligators en door de vermenging van westerse invloeden, zoals soul en funk, met traditionele en regionale ritmes zoals boogaraboo en sawrouba, stond de band bekend om zijn unieke geluid. Het resultaat van deze eclectiek stond bekend als de psychedelische sound van Gambia. In 1973 werd besloten om de groep opnieuw te hernoemen, ditmaal naar Guelewar, dat Wolof is voor ’nobele strijder’. Misschien dat we dit moeten zien als een buiging voor de geldende mode om alle namen te ’verafrikaansen’.
Stabiele band
Er brak een periode aan waarbij veel muzikanten de band verlieten en aantraden, maar Laaye slaagde er uiteindelijk in om een band samen te stellen die stabiel genoeg bleek te zijn om in 1977 hun eerste album te gaan opnemen. De vijf jaar die daarop volgden produceerde de band nog drie albums, die allemaal stijf staan van de psychedelische funk. Omdat er nooit veel exemplaren van zijn geperst, is de muziek van Guelewar moeilijk te vinden en zeer gewild bij verzamelaars. Het Amsterdamse label Kindred Spirits is er verantwoordelijk voor dat we als liefhebbers met Touki Ba Banjul van de hoogtepunten van de band kunnen genieten. En uiteraard ook uitgebracht op vinyl.

























Touki Ba Banjul – Guelewar






10 februari 2012
3 januari 2012










