Le Maloya Kabaré – Gramoun Bébé
Eerbetoon
Een belangrijk communicatiemedium tussen de wereld van de levenden en de doden dus. De titel van het album Le Maloya Kabaré zegt het al, het is de vastlegging van een oude traditie, maar niet in het minst een eerbetoon aan Louis Jules Manent, als artiest beter bekend als Gramoun Bébé (1927-2005). Met zijn droge en knoestige stem is deze bard van maloya zowel de belangrijkste persoon bij ceremonies als de bewaarder van de kennis, die hij op zijn beurt erfde van zijn voorouders. 'Ik ontdekte maloya rond de leeftijd van zeven of acht jaar. Op een zaterdagavond als alle andere, ging mijn vader uit. Ik was nog klein, maar al slim en heel nieuwsgierig. Ik sprong uit het raam met de hulp van mijn moeder en volgde mijn vader. Aangekomen waar mijn vader was, zag ik mannen die zongen, dansende vrouwen, mannen die sloegen op ijzeren pannen en een grote witte trommel gemaakt van een vat. Ik was geboeid, het was de maloya', vertelde Bébé voor zijn dood. 'Sindsdien is deze muziek is een deel van mij. Niemand vertelde me hoe het moest. Alles wat ik doe, kreeg ik van mijn voorouders die aan mij verschenen in mijn dromen. Het zijn mijn voorouders die me hebben laten zien hoe de ceremonie werkt en hoe de familie zich op dit evenement dient voor te bereiden.'
Heilige wereld van de voorouders
Op dit album, waarbij geen studio aan te pas lijkt te zijn gekomen, zingt hij zoals altijd zo spontaan mogelijk en is hij omringd door zijn familie. De nummers zijn voor het grootste gedeelte a capella, maar soms ook omlijst door de ritmische patronen van percussie van Afrikaanse afkomst. En soms ook in het dialect dat alleen de doden kunnen begrijpen, zijn we als luisteraar getuige van de heilige wereld van de voorouders van de familie Manent. Bébé: 'Vandaag de dag ben ik ook ouder, maar ik ben blij te zien dat mijn kinderen en kleinkinderen de traditie van maloya voortzetten.'
23 november 2011
26 september 2011
