Het West-Afrikaanse leven zit barstensvol traditie en gewoontes, die voortkomen uit een eeuwenoude cultuur van overheersing en vermenging met verschillende andere culturen. Dat geldt uiteraard ook voor de muziek. We kennen allemaal wel het karakteristieke geluid van Senegal, voornamelijk tot ons gebracht door zijn bekendste ambassadeur Youssou N’dour. Maar hoe zit het met andere landen in die regio? Wat weten we bijvoorbeeld van het kalme en daardoor relatief onbekende Benin? Uiteraard kennen we Angelique Kidjo, maar die woont al decennia niet meer in haar geboorteland.

Kleurrijk gezelschap
Gangbé Brass Band is een band uit Benin die nu eens het typische geluid van de Fon-cultuur ten gehore brengt. En dat niet alleen. Dit soort muziek bestaat eigenlijk niet zonder een duidelijk gezicht door middel van dans en een bijzonder kleurrijke klederdracht. Het is enigszins vergelijkbaar met hoe men zich aan het hof van bijvoorbeeld een Ghanese Ashanti-koning of een Nigeriaanse vorst kleed. Kleding met opgestikte symbolen die teruggaan tot de tijden van de machtige vorsten van Dahomey.
Maar terug naar de muziek. Traditionele Beninese muziek is nog altijd zeer populair in het land. Gezongen in het Fon en waarbij het gangbé-geluid altijd aanwezig is. Goed voorbeeld daarvan is onder andere de in het buitenland nogal onbekende Danialou Sagbohan, maar ook de ooit gevierde Stan Tohon doet met zijn tchink een goede duit in het zakje.

Verrassend en toch ook niet
Wat dat betreft is de muziek van deze band op zich niet echt uniek. Maar wel de manier waarop ze het verder hebben aangekleed. Zo hebben ze veel meer westerse jazz en bigband-geluiden toegevoegd, waarbij het nogal ongebruikelijke koper in de vorm van trompet, trombone en tuba erg opvalt.
Niet dat blazers zo ongewoon zijn in West-Afrika, maar het is een opvallende vermenging van verschillende kanten en invloeden uit de – in dit geval – Beninese muziekcultuur. Het gebruik van koperen blazers is ooit geïntroduceerd door franse koloniale officieren. Ze gebruikten deze instrumenten voor militaire marsen en tijdens parades. Later werden de ’locals’ opgeleid in het bespelen ervan.
Het maakt dus wel degelijk onderdeel uit van de West-Afrikaanse muzikale erfenis. Ook in landen als Ivoorkust, en dan vooral aan de kust, is dit het geval.

Goed album dat de luisteraar uit zou moeten nodigen om meer naar traditionele Beninese muziek te luisteren.