De Franse antillen bevinden zich weliswaar niet in Afrika, maar dat is slechts een geografisch detail. Zangerige biguines, zware gwo ka drums en tumbélé ritmes botsen met de geluiden van carnaval. Invloeden uit Haïti, Congo en Puerto Rica zijn aan de feest-kookpot toegevoegd in Afro-Caribische geest.
Martinique en Guadeloupe zijn overzeese departementen van Frankrijk, gelegen in het Oost-Caribische gedeelte van de Kleine Antillen. Opeenvolgende golven van immigranten en een sterke Franse koloniale aanwezigheid hebben samen een sterke muzikale cultuur opgeleverd die behalve de Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse ritmes ook jazz, calypso en de lokale biguine stijl bevat.

Bijna vergeten stijl
In het overwegend engels sprekende Caribische gebied wordt de stijl vaak over het hoofd gezien, maar de opzwepende drums en stijgerende klarinetten van de biguine domineerde de ether en de dansvloer van Martinique en Guadeloupe in de zestiger jaren. Dit album laat de levendigheid horen van de scene op de eilanden in die jaren. En wat nog interessanter is, is dat de stijl aan de basis stond en zich in de jaren tachtig zou ontwikkelen tot het alles overwinnende geluid van de zouk, hèt geluid van de Antillen van vandaag de dag.
Opzwepende bands als Ensemble La Perfecta en Les Loups Noirs combineren zware ritmes en psychedelische effecten in een bijzondere stijl. De diepe en introspectieve klanken van Monsieur Dolor en held van Guadeloupe Robert Loison tonen de diepe Afrikaanse roots van de muziek. Liedjes die op de plantages zijn ontstaan, met een indringend ritme en de treurige zang die uniek is voor deze eilanden.
Voor jaren op de achtergrond gebleven, maar nu dan eindelijk weer terug naar de oppervlakte gebracht. Leuke verzameling die helemaal past in de trend van het ontstoffen van oude opnames.