Veel van de Ethiopiques-compilaties bevatten nummers en albums die door de meest toonaangevende labels Amha Records, Kaifa Records en Philips-Ethiopia in Ethiopië werden uitgebracht gedurende deze periode. Bekende zangers en muzikanten waren toen Alemayehu Eshete, Asnaketch Worku, Mahmoud Ahmed, Mulatu Astatke en Tilahun Gessesse. Verrassend aan de verzameling vond ik dat er kennelijk een scene heeft bestaan waarbij muziek werd gemaakt die vergelijkbaar is met die van de Afro-funk uit West-Afrika.

De muziek
Ethiopische muziek is enorm divers, waarbij iedere etnische groep bijna zijn eigen unieke geluid heeft. Sommige vormen van traditionele muziek zijn erg beïnvloed door muziek uit andere delen van de Hoorn van Afrika, vooral Somalië. Zo heeft bijvoorbeeld Ethiopische religieuze muziek een oud christelijk element en in het noord-oosten van het land is de muziek sterk gebaseerd op traditioneel-islamitische klanken. Vooral dat laatste is veel te horen op de meeste nummers.
Een populaire muzikale traditie die lang in Ethiopië heeft bestaan is die van de brass bands, die tijdens het bewind van Haile Selassie uit Jeruzalem werden geïmporteerd. Deze band werd in 1924 het eerste officiëe orkest van Ethiopië. Zo’n twintig jaar later werden zangers en zangeressen begeleid door grote orkesten. De bekendste door meestal Europeanen en Armeniërs opgeleide bands waren Army Band, Police Band en Imperial Bodyguard Band.
In de decennia die volgden waren de bekendste muzikanten Bezunesh Bekele, Mahmoud Ahmed, Alemayehu Eshete, Hirut Bekele, Ali Birra, Ayalew Mesfin, Kiros Alemayehu, Muluken Mellesse en Tilahun Gessesse, terwijl populaire folk-muzikanten waren Alemu Aga, Kassa Tessema, Ketema Makonnen, Asnaketch Worku en Mary Armede. De bekendste onder hen was misschien toch wel de uitvinder van de Ethio-jazz, Mulatu Astatke. Buda Musique’s Ethiopiques heeft veel van deze muziek op de verzamelaars samengebracht.
Maar Ethiopië is nogal traditioneel in muzikaal opzicht. Natuurlijk wordt er ook moderne muziek gespeeld, maar de meeste artiesten hebben vooral een traditioneel repertoire. Daar komt bij dat dit levenswerk van de Franse musicoloog Francis Falceto een soort monument van de moderne Ethiopische muziek neerzet en dus voornamelijk een weergave is van de Ethiopische goede smaak.
Deze dubbel-cd geeft een goed beeld van hoe ’vivant’ de scene in Addis Abeba was, zelfs in een periode waarin het niet veilig was om openlijk zijn zegje te doen.