Altijd als ik luister naar Afrikaanse dansmuziek van minstens dertig jaar geleden dan kan ik het niet laten om een soort vergelijking te maken met die van vandaag de dag. De positieve kracht die uit de grijze, stoffige groeven komt ontbreekt volledig in de hedendaagse dansmuziek. Vol van gladde samples en a-creativiteit lijkt het er tegenwoordig alleen maar om te gaan de dansvloeren vol te krijgen.
Eigenlijk hebben we het over twee totaal verschillende dingen, maar The Rough Guide to Afrobeat Revolution blijft een soort van nostalgie naar goed gemaakte muziek.

Positieve kracht
Deze verzameling bevat tracks die allemaal minstens zes minuten duren en de luisteraar op die manier de tijd geven om 'in the groove' te komen. Het verhaal is op deze site meerdere keren verteld, maar de stijl ontleent zijn populariteit aan de meester en bedenker van het genre Fela Kuti, die bovendien voor de bijbehorende levensstijl verantwoordelijk is. Het is dus een polyritmische combinatie van traditionele Afrikaanse muziek en moderne nakomelingen zoals jazz en funk. Een laag van drums en percussie, met daar bovenop een laag van funky gitaar. Vooral ook de zang is gebaseerd op het vraag-en-antwoord-mechanisme zoals dat al eeuwen bekend is bij culturen in Afrika. Voeg daarbij wat blazers en de belangrijkste ingrediënten van Afrobeat zijn aanwezig.
Een voorbeeld van deze benadering is Dennis Ferrer's Dem People Go. Rollende percussie vormt de basis van het lied, ondersteund door de gesproken/gezongen dialoog die Ferrer heeft met zijn achtergrondzangers. Samen met keyboards en saxofoon vormt het één geheel en gaat zo minutenlang door, zonder dat je je dat als luisteraar bewust bent.

Freedom No Go Die
De maatschappelijke betrokkenheid is altijd een onlosmakelijk onderdeel van Afrobeat geweest, net zoals dat in de reggae het geval is. Deze kritiek op politiek is ook weer gebaseerd op de dagelijkse strijd die Fela Kuti in Nigeria voerde tegen de corrupte overheid. De beladen onderwerpen komen door de muziek niet altijd helemaal over, het is heel gemakkelijk om de weg kwijt te raken in de muziek. Dat is jammer, omdat deze wonderbaarlijk gerealiseerde muziek altijd doordrenkt is met een soort van hogere roeping.
En de strijd gaat door. Helaas is er nog altijd reden – zeker in Nigeria – om te blijven strijden tegen onrecht en corruptie. Reden voor het label van deze compilatie om al een aantal maanden geleden The Rough Guide to Afrobeat Revival uit te brengen.