We hebben het dan natuurlijk over bands als Antibalas, Kokolo en The Superpowers. Maar ook in Europa weten ze de laatste jaren van wanten. Een zeer goed voorbeeld daarvan is Fanga met hun enigszins ondergewaardeerde album Natural Juice.

New Lagos
Veel van de nummers op deze compilatie komen zoals eerder gezegd uit New York. Het is goed om te weten dat we afrobeat dus mogen beschouwen als de soundtrack van progressiviteit en vernieuwing. Behalve uiteraard de 'opvolgers' van Fela, zoals vooral zijn jongste zoon Seun Kuti en de man die voor een groot deel verantwoordelijk is voor het afrobeat-geluid, Tony Allen, zijn de bands op deze compilatie toch vooral Amerikaans.
Een band die wordt genoemd als de nieuwe generatie is Antibalas uit Brooklyn. Zij waren ook betrokken bij de muziek van de nieuwe musical Fela!. Ook uit Brooklyn komt veelzijdig muzikante Toli Almasi, die Femm Nameless oprichtte. De band bestaat volledig uit vrouwen, praktisch ongehoord in afrobeat-land.

Kokolo
Deze verzameling wordt vergezeld van een extra cd More Consideration van de New Yorkse band Kokolo. Sinds de vorming in 2001 heeft deze band zich ontwikkeld tot een buitengewoon productieve band die inmiddels meer dan vijftig releases in hun discografie heeft staan. En ze hebben inmiddels in verschillende landen opgetreden met een breed scala aan artiesten. Indrukwekkend is verder ook dat de groep opereert als een 100% onafhankelijke organisatie, die hun eigen producties coördineert en promoot. Deze aanpak komt voort uit bandleider Lugo's ervaringen uit de New Yorkse punk-scene: 'Met een beetje vindingrijkheid en veel toewijding kun je veel bereiken. Ik noemde het heavy hustling, het is een knipoog naar iedereen werkt hard om zijn doel te bereiken.' De groep is begaan aan sociale issues en gaat voor de verbetering van de menselijke leefomstandigheden. Ziedaar de link met Fela: niet alleen op het gebied van de muziek, maar ook op die van de boodschap dragen zij het gedachtengoed van Kuti een warm hart toe.

Fela is afrobeat, afrobeat is Fela
Maar als je aan afrobeat denkt, dan heb je het eigenlijk over Fela Kuti, en niet meer dan dat. Goed beschouwd zijn zelfs zijn zoons Femi en Seun slechts muzikanten die de muziek van hun vader nadoen, de een opvallender dan de ander. Niet dat het verkeerd klinkt, het is alleen niet erg origineel. Net als de horden reggae-sterren die precies zo proberen te klinken als Bob Marley. Dat in het achterhoofd houdende zijn juist de kwinkslagen, de andere geluiden op deze compilatie interessanter: wat doet een muzikant nog meer met de erfenis van Kuti dan hem zoveel mogelijk te benaderen in sfeer? Daar komt dan ook nog het rebelse karakter van de man bij, dat overigens ook geld voor Marley. Iedereen zou wel zo onaantastbaar willen zijn.