Afro-Rock is geen splinternieuw album, maar in 2001 uitgebracht op het onafhankelijke label van Duncan Brooker. Het album was echter al snel niet meer te koop en het kan chronologisch als één van de eersten in de levendige stroom van verzamelingen van oudere Afrikaanse muziek worden beschouwd, hoewel we Ted Jaspers' compilaties van Dakar Sound ook niet mogen vergeten.
Op deze verzameling niet alleen muziek die is geconcentreerd rond Nigeria en Ghana, maar voornamelijk ook uit toenmalig Zaïre en Kenia. Het succes van labels als Analog Africa, Soundway en tot op zekere hoogte Ethiopiques moet de reden zijn geweest voor Strut om deze verzameling opnieuw op de markt te brengen. Met als extraatje een lange, naamloze bonustrack, dat dan weer wel.

Rock op zijn Afrikaans
Afrorock is feitelijk een afgeleide van afrobeat. Het was populaire dansmuziek dat zich ontwikkelde aan het einde van de zestiger jaren. De stijl kenmerkt zich door veelvuldig gebruik van gitaar en vooral de bijzondere effecten daarvan. Ook veel synthesizers en keyboards vinden we terug, zoals we op deze plaat horen op Mabala van Yahoos en de naamloze bonustrack van Jingo. Maar kenmerkend is vooral de duidelijke hang naar Amerikaanse funk en de strakke rock-beat daaronder. Een bekend voorbeeld is Osibisa.
Zoals gebruikelijk komt het grootste deel van deze compilatie voor rekening van onbekende artiesten en hun tracks, die opgeduikeld zijn uit de schatkamers van de Afrikaanse muziek uit de seventies. Maar de opener Fever van Jingo klinkt wel bekend, want die is gebruikt voor de bekende film Last King of Scotland uit 2006 over Idi Amin.
Air Fiesta Matata hoorde tot de beste funk-bands uit Oost-Afrika. Duncan Brooker is er als oer-cratedigger min of meer verantwoordelijk voor dat deze muziek aan de vergetelheid is onttrokken. Zoals het geval was met het nummer Yuda door Dackin Dackino, dat hij aantrof op een afgekeurde tape en nooit eerder was uitgebracht.

Goede verzameling die helemaal past in de afrobeat-trend van vandaag.