Het album komt uit op het goede moment. In april en mei van dit jaar is Daby namelijk veelvuldig te zien op podia verspreid door Nederland. Tijdens meerdere gelegenheden kan er van zijn muziek worden genoten en kunnen er vragen worden gesteld. Zelfs kan er op uitnodiging met hem worden gedineerd. Is al deze aandacht overdreven? Ik denk het niet. Daby Touré, nazaat van één van de broers uit de populaire Senegalese band Touré Kunda, vertegenwoordigt de nieuwe generatie muzikanten uit Afrika. Zijn vorige album Stereo Spirit kwam nog niet eens zo lang geleden uit en nu is er alweer deze interessante samenwerking met een oude rot uit het vak die, qua leeftijd, zijn grootvader had kunnen zijn.
Op het moment dat zij elkaar ontmoetten was het meteen duidelijk dat ze samen een album wilden maken. Zoals wel vaker begon het met wat eenvoudige jam-sessies in studios en tijdens festivals, maar al snel werden professionele improvisatie-sessies georganiseerd in de bekende Real World Studios van Peter Gabriel. Call My Name is dus het album dat deze unieke ontmoeting vastlegde.

Toeval
Voor beide mannen was dit meer dan louter toeval. De manier waarop zij samen speelden, hun muziek samenkwam, spontaan en zelfs psychisch, het leek een bijzondere betekenis te hebben. Skip: 'We hadden een directe muzikale verbinding, onze instrumenten en stemmen hoorden bij elkaar. De dingen waarover we zingen, de emoties. Die chemie is heel zeldzaam.'
De zes tracks van dit mini-album kwamen op een magische en instinctieve manier tot stand. Soms geschreven door Touré, soms door McDonald. De vaste studiotechnicus van de Real World Studios Greg Freeman zorgde ervoor dat de twee op een creatieve manier konden werken, met hun energie puur gericht op de muziek.
'Ik zing wat ik voel, ongeacht in welke taal', zegt Touré, waarvan de songteksten de persoonlijke en politieke vaak omarmen in een geïmproviseerde mix van Engels en verschillende Afrikaanse talen waaronder Wolof, Pulaar en Hassaniya. 'Skip voegt een ritme toe en snel ontstaat er een groove. Eigenlijk op de manier zoals een traditionele muzikant uit Mauritanië en Senegal zou doen. Het is een natuurlijk proces, het gebeurt gewoon.'

Nieuw terrein
Skip McDonald vergeleek zijn manier van muziekmaken altijd met het werk van een archeoloog: ploegen naar de wortels van de Amerikaanse blues. 'Ik heb de afgelopen jaren heel veel verschillende mensen ontmoet', zegt hij. 'Ieder met zijn eigen vaardigheden, zijn eigen manier van doen. Ik heb van gospel tot funk tot reggae en dub gespeeld, en de oude blues zet daar altijd een fors stempel op. Maar dit? Dit is nieuw terrein voor me.'
En Daby Touré kan worden gezien als een verkenner, altijd op zoek naar nieuwe geluiden en innovatieve manieren voor de toepassing daarvan. 'Alle muziek die ik opgepikt heb toen ik jong was zit nog steeds in me en dat verandert niet', zegt hij, 'maar in mijn muziek ben ik altijd aan het zoeken en mixen, en ik probeer nieuwe dingen. Ik ben een moderne kunstenaar.'

Call My Name's prachtige opener, Past Time maakt duidelijk dat we het over een uitzonderlijk album hebben. Het toont ook hun vermogen aan om je mee te nemen in een unieke wereld in slechts zes tracks. Time Has Come is een klassieker van McDonald die opnieuw is opgenomen, met veel vernieuwingen en een gevoel er live bij aanwezig te zijn. Voeg daarbij de typische griot-klanken die dankzij Touré niet mogen ontbreken en beseft dat je met een echte Afrikaanse plaat te maken hebt.