De stad Ségou aan de Djoliba – zoals de Bambara de rivier Niger noemen – is een stad met een ver teruggaande en bewogen geschiedenis. Bassekou probeert met zijn ngoni-kwartet deze rijke historie nog meer tot leven te wekken, voor zover dat nog niet het geval was. Hij speelt op zijn ngoni in dezelfde stijl zoals dat ten tijde van het machtige Bamana-rijk gebruikelijk was. Daarin is hij zeker geslaagd.
Zoals wel vaker gebruikelijk is in Afrika trok ook Bassekou op jonge leeftijd naar de grote stad om zich daar verder in de muziek te bekwamen. Als lid van de Kouyaté-familie en rechtstreekse afstammeling van de bekende griot Banzoumana Sissoko – waarvan een oude track staat op de verzamelaar Musiques du Mali van een paar jaar geleden – probeerde hij zijn geld in de grote stad te verdienen. Bassekou bleek een talentvolle jongeman en dat bleef niet lang onopgemerkt. Hij groeide uit tot de bekendste ngonispeler van Mali en begon nu ook in het buitenland op te treden. Tijdens een toernee in Amerika ontdekte hij dat zijn ngoni eigenlijk veel gelijkenis vertoonde met de banjo. De verschillen zitten hem voornamelijk in de moderne aanpassingen. De ngoni bleek de stamvader van de blues...

De meeste tracks op Segu Blue worden vokaal ondersteund door Bassekou’s vrouw, de eveneens niet onbekende Ami Sacko. En op twee nummers van de cd is de stem van Sékouba Bambino Diabaté te horen, die sinds een aantal jaren Africando versterkt. De stem van deze legendarische Guineër past erg goed bij de virtuoze ngoni-klanken van Bassekou en gezelschap. Bassekou heeft zich dus laten omringen door veel bekende Malinese musikanten, en laten we daar vooral de Bambara-bluesgitarist Lobi Traoré niet bij vergeten. Het nummer Banani, een klassieker die hij vaak ten gehore brengt, maakt indruk door Lobi’s bekende stem en zeer herkenbare gitaarklanken. Lobi treedt overigens zeer binnenkort op in Nederland, samen met zijn Nederlandse collega Joep Pelt.
Bassekou Kouyaté & Ngoni ba zijn al enige tijd heel intensief aan het toeren. Overal treden ze op en ze laten een enthousiast en uitgelaten publiek achter. Niet in de laatste plaats door als ware gitaarhelden met de ngoni het podium onveilig te maken. Binnenkort zijn ze weer in Nederland, tijdens de Music Meeting in Nijmegen en ook bij Festival Mundial zijn ze van de partij.