Op zijn eerste solo album Hotel Impala vertelde Baloji, één van de meest succesvolle rappers uit de Franstalige scene, het pijnlijk intieme verhaal van zijn terugkeer naar Congo om zijn moeder te zoeken, die hij niet meer gezien of gesproken had sinds zijn vroege kindertijd. In plaats van antwoorden vervulde de zoektocht hem met meer vragen.
Begin 2010 kwam zijn nieuwe album Kinshasa Succursale uit, waarop hij nummers van zijn eerste album opnieuw opnam, maar nu met lokale Congolese muzikanten. Die opnamesessies 'façon Congolaise' liepen zo goed, dat ze er meteen vijf nieuwe tracks aan toe wisten te voegen. Baloji: 'Ik wilde het repertoire van Hotel Impala met Congolese klankkleuren opfrissen. Maar vrij snel zat ik toch mijn teksten te herwerken en nieuwe songs te schrijven. Uiteindelijk is het een cocktail geworden: tweederde herinterpretaties en eenderde nieuw materiaal.'

Liefdesverklaring aan Congo
In Baloji's kritische teksten komt de schrijnende Congolese situatie uitgebreid aan bod, maar muzikaal is het dan weer één grote liefdesverklaring aan zijn thuisland en meer in het algemeen aan de Afrikaanse muziek. De rijke schakering van rumba, mutuashi, soukous, funk en zelfs een beetje reggae en ska is mede te danken aan de muzikanten ter plaatse met wie Baloji samenwerkte. De inmiddels bekende Konono N°1 (van wie over enkele weken meer op deze site) en Zaïko Langa Langa wisten de sfeer van het album een stuk breder te trekken en de muziek meeslepender en warmer te maken. De nieuwe tracks werden in Kinshasa in slechts één week tijd opgenomen, met weinig middelen en in een mobiele studio.

Onafhankelijkheid
Hoewel er eigenlijk weinig te vieren valt, kunnnen we dit album toch wel beschouwen als een klein feestje ter ere van de onafhankelijkheid van Congo. Volgens Baloji is er inderdaad weinig ten goede veranderd, maar zijn er toch wel tekenen zichtbaar dat het beter gaat. In het kader daarvan mocht het nummer Le jour d'après / Siku ya baadaye (Indépendance cha-cha) uiteraard niet ontbreken. Het is een klassieker uit de Afrikaanse muziek, oorspronkelijk geschreven en gezongen door Joseph Kabasele oftewel Grand Kalé.
Al met al een prettig en afwisselend in het gehoor liggend album. Het is goed om te horen dat de nieuwe generatie Congolese muzikanten de eeuwige soukous en ndombolo achter zich aan het laten is en de muziek van Congo aan het opfrissen is.