Ayo's moeder was een zigeunerin die aan de de drugs raakte. Ze werd door haar Nigeriaanse vader opgevoed, maar het moet geen gemakkelijke jeugd geweest zijn. Haar naam Ayo – die vreugde betekent in Yoruba – is daar in ieder geval geen getuige van.
Gravity At Last is haar tweede album. Haar eerste album Joyful was wat meer akoestisch van aard, vandaar dat ze hier en daar werd vergeleken met de Engelse Tracy Chapman. Hoewel dit album niet met het grootste enthousiasme werd ontvangen, verdient haar tweede toch beter. In dat opzicht is ze volwassen geworden, niet meer een meisje met een gitaar. 'Ik had geen specifieke reden om ook maar iets aan mijn muziek te veranderen', vertelt Ayo, 'muziek blijft mijn beste therapie, en eerlijkheid is mijn herkenningspunt.'.

Voet aan de grond
Ayo pint zich niet vast op één bepaalde stijl, maar maakt reggae, pop, R&B en gevoelige ballads. Gravity At Last gaat behalve over de liefde ook over politiek en corruptie. Mooie stem, goede songs, met een volwassener sound dan haar debuut. Ze swingt op 'I Am Not Afraid' en 'Change' als de leadzangeres van een bigband, vette blues op 'Maybe' en als een rauwe Oleta Adams achter de piano op het verpletterend mooie akoestische 'Better Days'. Zwaartekracht of niet, Ayo stijgt op naar eenzame hoogte en zweeft zo naar de absolute top.
Toch is dit album complexer dan het lijkt. Ayo koos voor een album dat wat meer georkestreerd is. Ayo: 'De muziek is wat meer op ritme gebaseerd, zelfs als de stem en de gitaar ingetogener klinken.'

Liefde als thema
Hoewel muzikaal divers, liefde is het belangrijkste thema op het album. Het gaf Ayo de kans om in veel van haar nummers dubbele betekenissen over dit onderwerp te leggen, waardoor ze op gedetailleerd niveau persoonlijke en intieme onderwerpen kan aansnijden. 'Veel mensen zullen zich herkennen in mijn teksten, omdat bepaalde ervaringen voor een grote groep mensen zo worden ervaren,' beschrijft Ayo. Echter, veel van de onderwerpen zijn nog steeds zeer persoonlijk, 'Een song als 'Lonely' zou gemakkelijk kunnen worden beschouwd als een liefdeslied, maar het is een nummer geschreven op tournee over mijn vader, toen ik drie maanden lang geen nieuws van hem kreeg.'

Meer gewicht
'De zwaartekracht waarnaar ik verwijs is muzikaal, mijn muziek is zwaarder nu. Het is het proces van volwassenwording, van meisje naar vrouw naar moeder. Veel dingen zijn veranderd in mijn leven de afgelopen twee jaar, nu ben ik meer volwassen, en ik ben in staat om te begrijpen wat ik niet eerder wist.' Ayo verklaart hiermee de gedachte achter de titel van het album.

Haar eerste single, 'Slow Slow (Run, Run)', had oorspronkelijk de titel 'Run Run'. Het laat zien hoe zij zich aanpast aan de snelheid waarmee haar niveau van roem stijgt. Ayo verklaart dit sentiment: 'De titel van dit album verwijst ook naar een gevoel van opluchting. 'At Last' geeft aan dat ik blij ben om vandaag te vertellen dat ik me sterker voel en meer vertrouwen heb. Ik heb mijn verleden achter me gelaten.'