Dit soort teksten zijn vernieuwend en daarom waarschijnlijk een succes, hoewel je dat eigenlijk nooit zeker weet met Afrikaanse trends. In ieder geval weet Awilo zijn muziek altijd op een vernieuwende manier te verpakken en dat is waar zeker wij als westerse luisteraars toch gevoelig voor zijn. Laten we eerlijk zijn; buiten het dansbaarheidsgehalte van muziek van Koffi Olomide, Extra Musica en alle talloze Viva la Musica-klonen van Werrason en anderen valt er aan deze muziek eigenlijk weinig nieuws te beleven. Als we dan luisteren naar de muziek van Awilo Longomba, die zeer gevarieerd is (er staat zelfs een Arabisch-getint nummer op Kafou Kafou), dan is er wat mij betreft weer wat hoop voor de Congolese dansmuziek.
Deze recensie verscheen eerder in de papieren editie van de Nieuwsbrief van Afrika-Stichting de Baobab.






















Kafou Kafou – Awilo Longomba























23 november 2011
26 september 2011










