Terug naar Cuba, dat is wat de titel wil zeggen. En dat is goed te horen. Veel blazers en een opvallend grote variëteit aan Afrikaanse stijlen. Die Afrikaanse stempel viel me eigenlijk voor het eerst op, die was namelijk nooit zo prominent aanwezig. Duidelijk herkenbaar zijn de verschillen tussen de nummers die gezongen worden door de nieuwe Senegalese leden Basse Sarr en Madou Balake en de nummers van Sékouba Bambino Diabaté uit Guinee. Africando kent nu ook Congolese invloeden, dat tot uitdrukking komt in het nummer Mario van de Zaïrese held Franco.
Maar Ketukuba is vooral een hommage aan de in 2005 overleden Gnonnas Pedro uit Benin. Al sinds de jaren zestig was hij met salsa bezig en samen met de agbadja, een Beninees ritme, was dat zijn specialiteit. Hij was de bandleider van Los Panchos, maar later richtte hij zijn eigen band Gnonnas Pedro et ses Dadjes op. Zijn eerste plaat maakte hij in Parijs in 1966. Naast enkele verzamelwerken van zijn eerdere werk kwam er aan het eind van de jaren negentig een nieuwe schijf van hem uit op de markt, geproduceerd door Syllart. Vlak voor zijn overlijden nam hij het nummer Ketukuba op, dat nu dus op deze cd met dezelfde naam is verschenen.